Czym są sakramenty?
Pan wskazał dwa obrzędy – czy inaczej sakramenty – które z jednej strony są wprowadzeniem w życie chrześciajańsike, a z drugiej – pozwalają podtrzymywać bliską więź z Chrystusem. Dając te obrzędy Kościołowi, Pan zapewnił tym samym ,,widzialne słowa”, które mówią o tym, że wierzący zostaje złączony z Chrystusem w Jego śmierci, pogrzebie i zmartwychwstaniu (chrzest) oraz skutkach tego złączenia, czyli o podtrzymywaniu relacji z Panem (Wieczerza Pańska). Oba są zatem nie tylko obrzędami, ale i środkami łaski, które umacniają nas i z których korzystać możemy do chwili powrotu Chrystusa.
Czym jest chrzest?
Mówiąc najprościej, chrzest to znak i pieczęć. W Konfesji Westminsterskiej czytamy, że chrzest jest ,,znakiem tej społeczności z Chrystusem w Jego śmierci i zmartwychwstaniu, znakiem wszczepienia w Chrystusa i przebaczenia grzechów. Wyraża to również fakt, że osoba przyjmująca Chrzest oddała siebie Bogu przez Jezusa Chrystusa, aby móc żyć i postępować w nowości życia”
Znak to symbol wskazujący na głębszą rzeczywistość czy ideę. Chrzest to ,,migoczący neon z napisem Ewangelia, Ewangelia, Ewangelia”. Praktykując chrzest, Kościół daje świadectwo śmierci, pochówku i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa oraz wskazuje na złączenie grzesznika z Chrystusem we wszystkim, co Chrystus uczynił i czego dokonał w naszym imieniu. Jednakże chrzest (a prawdę mówiąc i Eucharystia) to także pieczęć:
Sakramenty nie są wyłącznie znakami na nowo kierującymi naszą uwagę na Jezusa Chrystusa opisywanego przez Ewangelie i przez to przypominającymi nam o Jego łasce dostępnej dla całego świata. Są także pieczęciami, zapewniającymi nas w przekonaniu, że Boża łaska i obietnice dane są każdemu z nas. Słowo ,,pieczęć”, używane w kontekście Reformacji, mówi o woskowym odcisku świadczącym o oficjalności i prawnej ważności zapieczętowanego nim dokumentu. W tym znaczeniu chrzest jest pieczęcią, za pomocą której Bóg ogólnie dostępną obietnicę Ewangelii stosuje do każdego z nas z osobna. W starożytności to samo słowo oznaczało symbol na ciele – wypalony czy wytatuowany, funkcjonujący jako znak własności. Jesteśmy ,,oznakowani” śmiercią i zmartwychwstaniem Chrystusa, zgodnie ze świadectwem chrztu oraz Wieczerzy Pańskiej”.
James V. Brownson, The Promise of Baptism: An Introduction to Baptism in Scripture and the Reformed Tradition, Grand Rapids (Michigan) 2007, s. 24-25
Władca czy król może opatrzyć swoją pieczęcią oficjalny edykt czy zapis prawny. Przychodząca z sądu czy od wpływowej osobistości korespondencja ma często odciśnięty symbol lub pieczęć urzędową czy rodową. Niewolnik może nosić na ciele znak swojego pana. Wszystko to pozwala odbiorcy czy publice rozpoznać, że ten, który taką pieczęć czy oznaczenie na ciele nosi, należy do swojego właściciela. Podczas chrztu Bóg składa na chrzczonym Swój znak. Chrześcijanin, który pokutuje, a następnie wyznaje swoją wiarę, otrzymuje pieczęć symbolizującą własność nieba. Bóg przez chrzest mówi do nas: ,,Kto został tak oznaczony i zapieczętowany, należy do mnie”.
Piękno Chrztu
Piękno chrztu dostrzeżemy, rozważając jego znaczenie, jako że chrzest w niezwykły sposób wiąże wierzącego z wszelkimi bogactwami, które znajdują się w Chrystusie.
Przebłaganie dokonane przez Chrystusa.
Po pierwsze, chrzest wyraźnie obrazuje przebłaganie, którego dokonał Jezus. Dzieło Chrystusa zbudowane jest na odkupieniu i odpuszczeniu grzechów, mających kluczowe znaczenie w chrzcie:
I was, gdy byliście umarłymi w grzechach i w nieobrzezaniu waszego ciała, razem z nim ożywił, przebaczając wam wszystkie grzechy; (14) Wymazał obciążający nas wykaz zawarty w przepisach, który był przeciwko nam, i usunął go z drogi, przybiwszy do krzyża; (15) I rozbroiwszy zwierzchności i władze, jawnie wystawił je na pokaz, gdy przez niego odniósł triumf nad nimi. Kol 2:13-15
Chrzest przypomina nam o tym chrzcie, który w naszym imieniu przyjął nasz Pan. ,,Lecz chrztem mam być ochrzczony i jakże jestem udręczony, aż się dopełni” (Łk 12:50), nauczał Zbawiciel. Gdy uczniowie cierpiący na przerost ambicji domagają się, by zasiąść w chwale po jego prawej i lewej stronie, Jezus uczy ich pokory: ,,Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który ja piję, i być ochrzczeni chrztem, którym ja się chrzczę?” (Mk 10:38). Kielich, który wypił Mistrz, to kielich gniewu Ojca wobec grzechu. Bolesny chrzest, który przeszedł, to chrzest krzyża, na którym dokonał przebłagania za grzechy całego świata (1 J 2:2).
Zjednoczenie z Chrystusem
Po drugie, chrzest obrazuje duchowe zjednoczenie grzesznika z Jezusem, w Jego śmierci, pogrzebie i zmartwychwstaniu.
Cóż więc powiemy? Czy mamy trwać w grzechu, aby łaska obfitowała? (2) Nie daj Boże! My, którzy umarliśmy dla grzechu, jakże możemy jeszcze w nim żyć? (3) Czyż nie wiecie, że my wszyscy, którzy zostaliśmy ochrzczeni w Jezusie Chrystusie, w jego śmierci zostaliśmy ochrzczeni? (4) Zostaliśmy więc pogrzebani z nim przez chrzest w śmierci, aby jak Chrystus został wskrzeszony z martwych przez chwałę Ojca, tak żebyśmy i my postępowali w nowości życia. (5) Jeśli bowiem zostaliśmy z nim wszczepieni w podobieństwo jego śmierci, to będziemy też z nim wszczepieni w podobieństwo zmartwychwstania; Rz 6:1-5
Gdy Jezus umarł, my umarliśmy z Nim. Gdy został pogrzebany, my razem z Nim. Gdy powstał z martwych, powstaliśmy i my! Ponieważ przez wiarę jesteśmy zjednoczeni z Chrystusem, otrzymujemy dobrodziejstwa życia, śmierci i zmartwychwstania Jezusa. Przez wiarę, za pośrednictwem Jezusa, dostępujemy udziału we wszystkim, czego On dokonał. Chrzest jest obrazem rzeczywistości duchowej. Nasze zjednoczenie z Chrystusem jest tak silne, że niektórzy porównują chrzest do małżeństwa.
Zjednoczenie z Kościołem
Chrzest obrazuje nie tylko zjednoczenie każdego z nas z Chrystusem, ale także z Jego ciałem, czyli Kościołem. Złączeni z Chrystusem przez wiarę i działanie Ducha Świętego, wszyscy przez jednego Ducha ,,zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało” (1Kor 12:13). Można też zacytować słowa apostoła Pawła z Listu do Efezjan: ,,Jedno jest ciało i jeden Duch, jak też zostaliście powołani w jednej nadziei waszego powołania. Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest; Jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkimi, przez wszystkich i w was wszystkich” (Ef 4:4-6).
Każdy ochrzczony wierzący wyznaje, że został złączony z ciałem Chrystusa przez wiarę. Przejawem złączenia z Chrystusem jest złączenie z Jego ludem, czego najbardziej konkretnym dowodem jest zaangażowanie i członkostwo w lokalnym Kościele.
Poświęcenie Bogu
Na koniec powinniśmy zrozumieć, że chrzest oznacza, iż zostaliśmy poświęceni Bogu. W chrzcie zostajemy przeznaczeni, do oddawania chwały i służenia dającemu nam zbawienie Bogu. Zostajemy oddzieleni od świata i zapieczętowani jako własność Boża. Dlatego właśnie pisząc o chrzcie, apostoł Paweł często mówił o nowotestamentowych wymaganiach etycznych. Na przykład:
W nim też zostaliście obrzezani obrzezaniem nie ręką uczynionym, lecz obrzezaniem Chrystusa, przez zrzucenie grzesznego ciała doczesnego; (12) Pogrzebani z nim w chrzcie, w którym też razem z nim zostaliście wskrzeszeni przez wiarę, która jest działaniem Boga, który go wskrzesił z martwych. Kol 2:11-12
Tak i wy uważajcie siebie za martwych dla grzechu, a żywych dla Boga w Jezusie Chrystusie, naszym Panu. (12) Niechże więc grzech nie króluje w waszym śmiertelnym ciele, żebyście mieli mu być posłuszni w jego pożądliwościach. (13) I nie oddawajcie waszych członków jako oręża niesprawiedliwości grzechowi, ale oddawajcie samych siebie Bogu jako ożywieni z martwych i wasze członki jako oręż sprawiedliwości Bogu. (14) Grzech bowiem nie będzie nad wami panował, bo nie jesteście pod prawem, lecz pod łaską. Rz 6:11-14
Mój znajomy Mateusz, nie rozumiał piękna chrztu. Postrzegał chrzest przede wszystkim w kategoriach swojego przesłania do świata: ,,Witam, żyję dla Jezusa i mam nadzieję, że tego nie popsuję”. Jeszcze do niego nie dotarło, że w chrzcie to Bóg mówi: ,,Witaj, należysz do mnie. Uczyniłem cię nowym. Będziesz żył dla mnie, ponieważ ja będę żył w tobie”. Kiedy patrzymy na chrzest z takiej perspektywy, zyskuje on wówczas w naszych oczach należne mu piękno i znaczenie. Staje się środkiem łaski dla wierzącego, przypomina o Ewangelii i Zbawicielu, który nas wyzwolił. Ponadto chrzest otwiera drzwi do nieustannej bliskiej więzi z naszym Panem. Ta trwała więź z Panem ma wyraz w innym znaku i pieczęcy – Wieczerzy Pańskiej czy inaczej komunii.
Artykuł pochodzi z fragmentu książki Ewangelia w Centrum
